ช่วงนี้เขียนบทสัมภาษณ์ไปหลายชิ้น ก็มีข้อคิดบางอย่าง วันนี้เลยขอคุยเล่น ๆ ไม่แน่ว่าจะถูกทั้งหมด ถือว่าแลกเปลี่ยนกันก็แล้วกัน
อย่างแรก ตลาดไม่ใช่ตู้ ATM จริง ๆ มันเหมือนทะเลมากกว่า ตอนคลื่นลมสงบ ใครก็กล้าลงไป แต่คนที่ว่ายน้ำเป็นจริง ๆ จะรู้ว่ากระแสน้ำใต้ผิวอยู่ตรงไหน
เพราะฉะนั้นถ้าคุณบังเอิญได้กำไรสักก้อน อย่าเพิ่งรีบคิดว่าตัวเองมีพรสวรรค์พิเศษ — นั่นอาจเป็นแค่โชคที่บังเอิญเข้าข้างคุณก็ได้ คนที่อยู่รอดได้ในระยะยาว มีน้อยกว่าที่คิดไว้มาก คนที่ทำกำไรได้จริง คือคนที่ยึดอาชีพนี้จริง ๆ และมีระบบของตัวเองจริง ๆ
อย่างที่สอง สิ่งที่ควบคุมยากที่สุดคือตัวเอง จริง ๆ แล้วหลายคนเคยทำจากหลักพันหรือหลักหมื่น ไปจนเกือบถึงหลักล้าน ตอนนั้นคนส่วนใหญ่ห้ามความโลภในใจไม่อยู่ รู้สึกว่าตัวเองเก่งสุดยอด แต่ผลลัพธ์ล่ะ? ดรอวดาวน์รอบเดียวก็เหลือแค่เศษเงิน หลังจากนั้นเราถึงเข้าใจว่า ความโลภ ความหวังลม ๆ แล้ง ๆ อารมณ์พวกนี้ต่างหาก คือคู่ต่อสู้ตัวจริงที่ต้องเจอทุกวัน
อย่างที่สาม อย่าเอาความชอบไปชนกับอาชีพของคนอื่น ทีมมืออาชีพเบื้องหลังคือการฝึกฝนอย่างเป็นระบบและทรัพยากร แบบที่เราเทรดเป็นงานอดิเรก ได้เรียนรู้อะไรบ้าง มีกำไรบ้างก็ดีมากแล้ว การมีความเกรงขามไว้ไม่เสียหาย พยายามอย่าไปเทรดแบบมืออาชีพ ถ้าจะเทรดแบบมืออาชีพจริง ๆ ต้องมีระบบที่เป็นมาตรฐานเพียงพอ
อย่างที่สี่ ตลาดเปลี่ยนได้ ประสบการณ์วันนี้อาจใช้ไม่ได้พรุ่งนี้ เราทุกคนต้องอัปเดตตามประสบการณ์ของคนอื่นและความเปลี่ยนแปลงของตลาด ฝึกนิสัยทบทวนการเทรด เผื่อที่ให้ตัวเองไว้เสมอว่าอาจคิดผิด