เขียนบทสัมภาษณ์เทรดเดอร์มาหลายวันแล้ว ขอเล่าความรู้สึกในใจของผมบ้าง

บางเรื่องจริง ๆ แล้วต้องคลุกคลีอยู่ในสนามนี้มานานพอสมควรถึงจะค่อย ๆ เข้าใจ ดูจากบทสัมภาษณ์มากมายที่ผมเขียนไว้บนเว็บไซต์ ทุกคนล้วนมีประสบการณ์สิบกว่าปีกันทั้งนั้น ไม่ใช่เพราะพวกเขาอดทนเก่งกว่าใคร แต่เพราะการลงมือเทรดจริงมากพอเท่านั้นถึงจะสะสมประสบการณ์ได้มากพอ

พวกเราหลายคนตอนเพิ่งเข้าเทรดใหม่ ๆ มักคิดว่าจะหาสูตรลับเจอได้เร็ว ๆ พอมองย้อนกลับไปตอนนี้ ความคิดอาจเปลี่ยนไปเยอะแล้ว อย่างตัวตลาดเอง ผมก็เคยคิดว่านี่คือที่ที่หาเงินได้ง่าย ๆ บางครั้งก็กำไรก้อนใหญ่ ก็คิดว่าตัวเองอาจมีโชค แต่หลังจากนั้นก็พบว่าความสุขมักอยู่เพียงสั้น ๆ ตลาดเปลี่ยนแปลงไม่หยุด พร้อมจะเจอขาดทุนได้ทุกเมื่อ

ที่นี่เหมือนระบบนิเวศแห่งหนึ่ง ถ้ามีคนได้กำไรก็ต้องมีคนแบกขาดทุน คนที่อยู่ได้อย่างต่อเนื่องและมั่นคงมีน้อยมาก ดังนั้นเราไม่ควรไปไล่ล่าการรวยทางลัด แต่ควรทำให้ตัวเองอยู่รอดได้นานขึ้น หรือพูดง่าย ๆ ก็คือทำผิดให้น้อยลง ทำผิดน้อยลงและอดทนต่อไป กลับเป็นวิธีที่ทำให้ได้ผลลัพธ์ในอุดมคติได้ง่ายที่สุด

อีกเรื่องคือเรื่องโชคกับความสามารถ แต่ก่อนผมคิดว่าความสามารถสำคัญที่สุด ตอนนี้กลับคิดว่าทั้งสองอย่างต้องมีสักหน่อย แน่นอนว่าความสามารถที่แท้จริงก็สำคัญมากเช่นกัน เพราะก็มีคนที่มองภาพรวมตลาดออก

ดังนั้นตอนนี้ผมจึงยึดถือทำสามเรื่องเล็ก ๆ อย่างแรกคือตั้งกฎง่าย ๆ ให้ตัวเอง แล้วหาวิธีปฏิบัติตาม อย่าให้อารมณ์มาควบคุมกฎ อย่างที่สองคือจดบันทึกทุกวัน ไม่ว่าจะขาดทุนหรือกำไรก็เขียนเหตุผลให้ชัดเจน แล้วรีบไปทบทวนการเทรด อย่างที่สามคือในใจต้องเหลือทางถอยไว้เสมอ ยอมรับว่าตัวเองอาจดูผิด คิดล่วงหน้าว่าถ้าขาดทุนอาจเป็นเท่าไหร่ ถ้ากำไรน่าจะประมาณเท่าไหร่ นั่นคือทำ stop loss ให้ทันท่วงที รู้เท่าทันอารมณ์ในบัญชีของตัวเองได้ทุกเมื่อ

พอใจเย็นลง ก็พบว่าการเทรดจริง ๆ แล้วไม่ยาก หรือจะพูดว่าไม่ยากก็ไม่ใช่ทั้งหมด คือแค่ค้นพบว่าการควบคุมอารมณ์ตัวเอง กำกับพฤติกรรมตัวเอง ไม่โลภมาก รู้ขีดจำกัดบนและล่างของความสามารถตัวเองโดยประมาณ แค่มีไม่กี่ข้อนี้ ก็อยู่รอดได้และอยู่ได้อย่างสบาย ๆ